3de Karabiniers

keer terug

3de Karabiniers

De aanval van het derde regiment karabiniers op 28 september 1918
Het 3e Regiment Karabiniers behoort met het 1e en 2e Regiment Karabiniers tot de 6e Infanteriedivisie. Deze divisie wordt ingezet in de Groepering Zuid. Die bestaat uit de 6e, 8e, 11e en 12e Infanteriedivisie.
In de nacht van 27-28 september 1918 is het 3e Karabiniers (onder Luitenant-kolonel Stafadjunct De Kempeneer) in Langemark : ten westen van de Steenbeek. Links is het 2e Karabiniers opgesteld, rechts het 1e Karabiniers. Elk regiment heeft een sector van vijfhonderd meter breed. Het IIIe bataljon (onder Majoor Thirifay) is het aanvalsbataljon : met de 10e, 9e en 11e compagnie, de 12e heeft al haar mitrailleursecties over de andere compagnies verdeeld. Dit bataljon is nog versterkt met pelotons uit het Ie en IIe bataljon .
Het Ie bataljon (onder Majoor Conreur) zal op vijfhonderd meter volgen om de voorbijgerukte weerstanden op te ruimen . Het IIe bataljon (onder Majoor Bisqueret) behoort tot de divisiereserve maar kan de opdracht krijgen een ander bataljon af te lossen.
Als om 02.30 uur de Belgische artillerie de beschieting begint, weten de karabiniers dat het aanvalsuur (uur H) nakend is. Er komt nagenoeg geen Duitse reactie en ze kijken naar de flitsen. Dan gaan ze zitten of liggen te wachten. De officieren gaan van ploeg tot ploeg of zelfs van man tot man om nog eens in te lichten.
Om 05.00 uur komt het bevel ..Baïonnettes au canon". Uit de voorcompagnies gaan ploegen naar voren om de prikkeldraadversperring op te rui¬men en zo mogelijk al de Steenbeek te overschrijden.
Om 05.30 komt het verwachte teken : dit is het uur H. De compagnies komen in beweging. Het rollende artillerievuur ligt op amper tweehonderd meter voor de kopeenheden. fosforgranaten bakenen de vuurwals af. Het aanvalsbataljon komt over de Steenbeek. Er is weinig reactie van Duitse zijde doordat de posten getroffen werden en de batterijen weinig waarnemingsmogelijkheid hebben in de vroege morgen en de rook. De snelheid van de opmars is bepaald : honderd meter in drie minuten en altijd op de artilleriebeschieting aansluitend. Hel is de vijand niet die ophoudt maar wel het terrein dal nog moeilijker wordt door de regen, eerst druil- dan stortregen. zuiden en naar Passendale.
Om de vooruitgang van deze divisie te vergemakkelijken besluit de commandant van de Groepering Zuid tot een gezamenlijke aanval met artillerievoor-bereiding en met deelneming van de 9e Infanteriedivisie . Dit aanvalsuur wordt aanvankelijk bepaald op 15.30 uur. dan op 16.30 uur omdat de verbinding met de artillerie hersteld moet worden. In de 6e Infanteriedivisie is de vertreklijn voor de artilleriebeschieting afgebakend door de verwoeste hoeven 'Ferme du Papa', 'Ferme du Tournant' (bocht Bornstraat, Passendale) en 'Ferme de la Source' (aan de Paddebeek, Passendale). Nu liggen er al kopeenheden voorbij deze lijn. Ze krijgen het bevel terug te trekken, tot op veiligheidsafstand van deze lijn. Het moreel van de manschappen lijdt hieronder, deze veiligheidsmaatregel lijkt overdreven na de meegemaakte gevaren.
Bij het 3e Karabiniers trekken ze met tegenzin achteruit want dit betekent een terugkeer naar het moeras aan de Paddebeek. De Duitsers verwonderen zich om deze terugtocht, ze gebruiken deze pauze om enkele posten opnieuw te bezetten en om hun stelling op de helling en de kam nog steviger in te richten.

Om 16.00 uur zijn alle eenheden op hun plaats en om 16.10 uur begint de artillerievoorbereiding. Maar de artillerie is zich moeizaam aan het verplaatsen, de batterijen van 75 mm zijn vooruitgekomen maar veel hebben in dit moerasgebied geen stelling kunnen nemen. Ook laten de verbindingen veel te wensen over.
De beloofde artillerievoorbereiding komt dan heel dun over en lijkt meer op een vuurregeling zodat sommige eenheden om 16.30 uur nog altijd op de ware beschieting wachten. Toch was een zware beschieting noodzakelijk om de aanval voor te bereiden op een zo stevig georganiseerde stelling met verwittigde vijanden.
Om 16.30 uur hervatten de voorcompagnies de vordering. Het 2e Karabi¬niers kan aan de steenweg Poelkapelle-Westrozebeke vooruit, tot aan de Spriet (Westrozebeke). Zo kunnen ook de compagnies van het 3e Kara¬biniers aan de Lekkerboterbeek vooruit en verlaten ze het grondgebied Poelkapelle. Ze dwarsen de Wallemolenstraat (Westrozebeke) en de zuidwaarts verlengende Bornstraat (Passendale). Dan hebben ze de beek verder oostwaarts en stroomopwaarts te volgen : enige elementen ten noorden ervan (op grondgebied Westrozebeke), de meeste ten zuiden (op Passendale). Het 3e Karabiniers zit in een ongunstig terrein, het is moerassig en er zijn veel hindernissen door de stukgeschoten bosjes. Het klimt ook naar drie kanten op : naar het noorden naar de steenweg waar het 2e Karabiniers weer gestopt wordt, naar het oosten naar de Lentebossen en de Haringstraat (Westrozebeke en Passendale) en de steenweg Westrozebeke-Passendale, naar het zuiden naar de Goudberg (Passendale) die door het le Karabiniers pas na veel moeite veroverd zal worden.
De compagnies van het IIIe en Ie bataljon staan voor de rij betonnen bunkers en de tussenliggende posten van de eerste lijn van de Flandern II Stellung. Ten noorden van de beek (op Westrozebeke) zijn er de bunkers aan de westrand van het Hyndrickxbos , de bunker achter de puinhoop van de hoeve van Pieter Verbeke en die tegen de beek. Ten zuiden (op Passendale) loopt de lijn naar de twee schuilplaatsen in Dumoulins bosje en verder in de richting van de 'Ferme du Tournant'.
Officieren krijgen de opdracht met hun peloton die bunkers en posten in te nemen en de mitrailleurs uit te schakelen, om de vordering mogelijk te maken. Die aanvallen kosten veel levens : van officieren en verkenners die voorop moeten gaan, van manschappen die de nesten moeten benaderen vooraleer met hun geweer- en handgranaten tussen te komen. De ontkomen verdedigers stellen zich telkens opnieuw op : in de bosjes of puinhopen of in granaattrechters op de hellingen. Elke aanvalsbeweging wordt beantwoord door mitrailleurvuur, links ook van de Zeugeberg en Hoogte 50 (Westrozebeke). rechts ook van de Goudberg.
Niettegenstaande al die aanvallen door het 3e Karabiniers wordt weinig vor¬dering gemaakt, amper tot aan de puinhoop van de hoeve van Joannes Mestdag en de veldweg zuidwaarts (naar de Goudberg). Om 17.40 uur wordt het Ile bataljon van het 3e Karabiniers van uit de reserve naar voren gebracht, het moet naar de linkervleugel want daar is een opening naast het 2e Karabiniers dat niet meer vooruitkwam en ook noordwaarts opgeschoven was.
De tussenkomst van dat bataljon brengt enige terreinwinst. Maar dan wordt de vordering weer overal gestopt door het vuur van mitrailleurs en veldkanonnen van de tweede lijn van de Flandern II Stellung. Die verdedigingslijn is ingericht en nog versterkt op de 'Vlaamse heuvelkam', hier de. kam van Westrozebeke naar Passendale en vooral aan de steenweg in dezelfde richting.
De drie bataljons van het 3e Karabiniers zijn nu op één lijn opgesteld : het IIe aan de bron van de Lekkerboterbeek (aan de grens tussen Westrozebeke en Passendale), het IIIe tot in de westrand van de Lentebossen (op Passendale). het Ie ten zuiden ervan en in verbinding met het Ie Karabiniers aan de Goudberg.
De bereikte lijn ligt op ongeveer één kilometer ten westen van de steenweg Westrozebeke-Passendale. Het eindobjectief. een deel van de Vlaamse heuvelkam', is ook hier niet bereikt. De hele 6e Infanteriedivisie heeft veel verliezen geleden en is vermoeid. Het 3e Karabiniers daarin heeft ongeveer zes kilometer afgelegd in een moeilijk en vooral moerassig terrein, over vijf verdedigingslijnen en tegen een toe¬nemende weerstand. In de avond van 28 september is het aantal gesneuvelden niet bekend maar de talrijke gapingen worden duidelijk : door doden of gewonden of mannen die bij een eenheid ernaast of erachter terechtgekomen zijn.
Volgens 'Nos héros': verloor het 3e Karabiniers op 28 september 1918 negen gesneuvelde officieren'en op 29 september nog drie, daarbij werd op 28 of 29 september nog een officier zo zwaar gewond dat hij kort daarop zou sterven. Nog altijd volgens dezelfde lijst verloor dit regiment vijfentwintig gesneuvelde officieren in de loop van zijn bestaan onder de oorlog. De helft ervan viel op deze twee offensiefdagen!
Volgens M. Corvilain verloor het 3e Karabiniers in de periode van 28 september tot 2 oktober 1918 naast deze dertien nog achttien gewonde officieren. Bij onderofficieren, korporaals en soldaten waren er 64 doden, 382 gewonden en 9 vermisten.
Vooral die 28 september 1918 is in de geschiedenis van dit regiment genoteerd.
Door het Legerdagorder (nr. 1530) van 14 oktober 1918 kreeg ook het 3e Karabiniers de eervolle vermelding 'Ter herinnering voor de wapenheldendaden der troepen en de heldenmoed die ze in den loop der zegevierende aanval, begonnen op 28 september 1918, ontwikkelden.' Voortaan zou dit regiment ook het opschrift 'Westrozebeke' op zijn vaandel dragen." Die plaatsnaam is nochtans minder verantwoord voor dit regiment. Het kwam over Langemark en Poelkapelle grotendeels op Passendale en slechts met enkele elementen op Westrozebeke. 'Westrozebeke' zou dan eerder een ruwe omschrijving zijn voor dit objectief van de 6e Infanteriedivisie. Ook werd in Westrozebeke aan het kruispunt 'Het Verzet' (of De Barrière) een gedenkzuil opgericht met daarop in het Frans en in het Nederlands ; „Tot de glorie van de 1ste - 2de - 3de Regimenten Karabiniers die hier bloedige gevechten leverden voor de bevrijding van Westrozebeke de 28 en 29 september 1918." Tweehonderd meter verder (naar Roeselare) is er de Karabiniersstraat. Na dertig minuten is de Frankenstellung (duizend meter diep) veroverd en zo is om 06.00 uur de eerste lijn van de Preussenstellung bereikt, de steenweg Langemark-Zonnebeke. Het 3e Karabiniers komt aan het kruispunt waar nu het Canadees monument staat, aan de Kerselaar. Terwijl deze stelling ingenomen wordt, blijft de artillerie de volgende bestoken. Van hier af is er vijf minuten voorzien om honderd meter te vorderen. De voorste pelotons maneuvreren om weerstandsnesten te omsingelen en te vernietigen, niettegenstaande deze bewegingen en halten en de beperkte zichtbaarheid blijft het dispositief bewaard en de vordering verloopt nog zoals voorzien. De volgende pelotons onderzoeken de betonnen schuilplaatsen, overmeesteren nog weerstandsnesten en sturen krijgsgevangenen naar achteren. Soms gaat de vordering te vlug. Dan worden zeskleurige vuurpijlen afgeschoten om het artillerievuur te verlengen.
Om 06.40 uur is de tweede lijn van de Preussenstellung bereikt en weldra overmeesterd. Dan staat het 3e Karabiniers voor de Stroombeek (grens Langemark-Poelkapelle) die ook overschreden wordt.
Met dezelfde snelheid gaat het naar de Bayernstellung die om 07.20 uur bereikt en dan veroverd wordt. Het aanvalsbataljon is nu ten zuiden van de kom van Poelkapelle, aan de Lekkerboterbeek (is linkergrens) en tot vijfhonderd meter ten zuiden ervan.
Zoals voorgeschreven stopt de infanterie hier niet, ze moet zo vlug mogelijk verder oprukken, nu honderd meter in twee minuten, naar de eerste lijn van de Flandern II Stellung maar tot op veiligheidsafstand (is vijfhonderd meter). Om 08.05 uur eindigt de begeleidende artilleriebeschieting, nu zal de veldartillerie naar voren komen en nieuwe stellingen gaan innemen. Het aanvalsbataljon heeft bijna drie kilometer afgelegd en vier stellingen veroverd in twee en een half uur. Het maneuverbataljon heeft gevolgd. Het reservebataljon is om 07.30 uur over de Steenbeek gekomen. Op zijn geheel beschouwd heeft het 3e Karabiniers goed de operaties doorstaan.
De infanterie moet nu ongeveer twee kilometer afleggen met een zwakke of zelfs ontbrekende artilleriesteun. Nu zal het gevechtsbeeld totaal veranderen. In deze zone zijn niet zoveel Duitsers, afgezien van enkele elementen van het 16e Beiers Infanterieregiment die uit de veroverde stellingen konden wegkomen. Maar het terrein is nog altijd buitengewoon moeilijk, door vroegere gevechten (onder andere in 1917) en door de beschietingen en door de onophoudende regen. Door de verliezen zijn er gapingen ontstaan. Het is moeilijk zich opnieuw te richten want er zijn geen merkpunten, niettegenstaande het gebruik van het kompas worden vergissingen begaan. Eenheden komen in een nevensector terecht en er zijn openingen die dan opgevuld moeten worden met troepen uit het volgende bataljon. Het 3e Karabiniers heeft links enige grensbepaling door de bedding van de Lekkerboterbeek. Maar rechts ontstaat een opening naast het le Karabiniers dat om 09.10 uur de Wallemolen (Passendale) bereikt.
Ondertussen hebben zich enkele weerstandsposten kunnen opstellen en de karabiniers komen onder vuur van veldkanonnen en mitrailleurs. Om 10.00 uur wordt het Ie en ook het IIe bataljon van het 2e Karabiniers opgehouden aan de 'Ferme du Papa' .
Het 3e Karabiniers komt dan in een nog lastiger terrein : de Lekkerboterbeek ligt hier in het midden van de sector en daar is ook de Paddebeek. Aan die samenloop is het één moeras. Het IIIe bataljon en het Ie geraken niet vooruit, ook door de weerstand ter plaatse en door de vijandelijke artillerie die niet geneutraliseerd wordt. Ook de compagnies van het le Karabiniers geraken niet vooruit. De vordering van het 3e Karabiniers is gestopt door het terrein en de tegenstand maar ongeveer op de plaats waar de bevelen een oponthoud voorzagen : op vijfhonderd meter voor de eerste lijn van de Flandern II Stellung. Dit oponthoud zou in principe één uur duren en benut worden om de eenheden weer in handen te nemen, eventueel voor de aflos¬sing in de regimenten (zodat de gehavende voorcompagnies door andere voorbijgestoken worden).
Intussen heeft de commandant van de Groepering Zuid het uur H' voor de aanval op de Flandern II Stellung (als tweede stellinggeheel en tot op het eindobjectief) op 10.30 uur bepaald. Het bevel vertrekt om 09.55 uur naar de regimenten.
Dit uur H' moet op verschillende wijzen overgebracht worden : door een vliegtuig, over de telefoon en door ordonnansen. Maar niemand heeft het vliegtuig gezien, misschien door het slechte weer. De telefoonverbinding naar voren is vaak onderbroken. In de ordonnansenketen vallen heel wat manschappen uil want ze zijn dood of gewond of ze raakten de weg kwijt. Het bevel voor de aanval komt dus te laat.
Eindelijk rukken de voorcompagnies verder op. Ze vorderen traag want ze worden meer en meer bestookt door de vijand die tijd kreeg om zich te hervatten en om manschappen en wapens aan te brengen en op te stellen. Tegen de middag breekt de zon door. De karabiniers zullen het nu minder koud hebben maar aan de overkant hebben de op de hoogten staande mitrailleurs een beter gezichtsveld.
De andere divisies vorderden bij Broodseinde (Zormebeke) en ten zuiden van Passendale maar de hele 6e Infanteriedivisie wordt gestopt door hevig mitrailleurvuur vanuit de westrand van Westrozebeke en van op de kanten.

Bron: Geschreven door Roger Verbeke

3de Karabiniers

HET BEVRIJDINGSOFFENSIEF

"Soldaten,
U zult een machtige aanval ontketenen tegen de vijandelijke stellingen. Aan de zijde van uw heldhaftige Britse en Franse kameraden, komt het u toe de aanvaller terug te werpen die uw broeders sedert meer dan vier jaren onderdrukt. Het uur is beslissend. Overal wijkt de Duitser.

Soldaten,
Toont u de heilige zaak van onze onafhankelijkheid, van onze tradities en van ons volk waardig.
Wees overtuigd van de overwinning. Vooruit voor het Recht, voor de Vrijheid, voor het roemrijke en onsterfelijke België!"

Albert
(Proclamatie van de Koning op 27 september 1918.)

In de aanvalszone

De bataljons waren omstreeks middernacht op hun voorziene stellingen, beschermd door de bewakingslijn. De soldaten poogden zich zo comfortabel mogelijk te installeren in een kaal en doorploegd landschap, dat weinig of geen bescherming bood tegen het vijandelijk vuur. Buiten hun gevechtskledij hadden zij slechts een deken of een tentzeil mogen behouden, de laatste maaltijd was rijkelijk bedeeld, hun veldflessen waren met wijn gevuld... Na de agitatie van de voorbereidingen volgde een onwaarschijnlijke stilte...de karabiniers waren kalm maar gespannen, bewust van de gevaren en de verliezen die zouden volgen. Officieren gaven hun laatste aanwijzingen en spraken hun karabiniers moed toe.
Om 02.29 uur verscheurde een knal de stilte van de nacht, het teken van het begin van de artillerievoorbereiding. De hemel werd opgeschrikt door de gloed en de ontploffingen van de projectielen. Onze mannen richtten zich op, tegen de achtergrond zagen zij de helse ravage gebeuren in de vijandelijke linies. Er kwam geen einde aan, vernielende paternosters van granaten en fusees scheurden door de donkere wolkenlucht tot de uitblijvende dageraad zou komen...
De Duitse artillerie, geneutraliseerd, zocht zonder veel succes een antwoord. De rechtervoorcompagnie van het IIIe/1 K (Bois des Cuisiniers) echter kreeg toch enkele rake klappen, de eerste gekwetsten werden geëvacueerd.
Om 05 uur klonk het "bajonetten op geweer!".Enkele minuten voor het uur H naderden de kopeenheden van de Karabiniers de bewakingslijn om de prikkeldraadhindernissen te doorschrijden en met de hoop de Steenbeek over te steken voor de vijand kon reageren. Regina Cross viel op die manier vroeger in de handen van de 9C Cie 3 K.

De uitbraak: 28 september 1918: de eerste aanvalsdag...

Het daglicht priemde amper aan de horizon voor hen...

05.30 uur

Het bevel "voorwaarts!" weerklonk...onze karabiniers richtten zich op, beduusd door het voor hen sacrale ogenblik. Zovele kwetsbare, bepakte soldatentorso's in front, naar de wapens van de vijand toe. Zij stapten hun lot tegemoet, de eerste passen voor de bevrijding van hun dierbaren!
De artilleriebarrage die onze troepen voorafging werd aangeduid door enkele rookgranaten, afgevuurd door onze artilleristen. De Duitse verdediging werd lamgelegd, toch vuurde een mitrailleur uit de omgeving van Regina Cross. Enkele karabiniers van 1 K werden gewond. Deze onverwachte weerstand werd snel uitgeschakeld, de Steenbeek werd overschreden en de Frankenstellung II werd zonder veel weerstand veroverd. Bij 'Alberta' vuurden er nog enkele Duitse mitrailleurs. Met de dageraad viel ook de regen, het verwoeste landschap werd nog troostelozer grijs en herschapen in een trieste modderpoel hetgeen de vooruitgang van de oprukkende karabiniers hinderde. Toch bleven zij 'kleven' aan de beschermende barrage.

"...Doorheen het slijk dat ons zelfs op deze feestdag niet wou ontbreken, zijn wij vertrokken, zonder klaroengeschal, zonder wapperende vlaggen. Wij zijn vertrokken met de zekerheid dat wij zouden overwinnen en wij hebben overwonnen..."

...Onze duizenden dode kameraden zullen ons bijstaan! Wij willen het doen, wij willen het ijlings doen...!

06.10 uur

De eerste lijn van de Pruisenstelling was in handen. De kopcompagnies manoeuvreerden om de ontmoete weerstandsnesten te omsingelen en te vernietigen, nadien versnelden zij om de aansluiting te behouden. De zuiveringsdetachementen doorzochten de schuilplaatsen en ruimden de laatste weerstanden op. Duitse krijgsgevangenen werden naar achteren geleid. Overmoedige karabiniersdetachementen liepen te dicht op de barrage en vroegen om een snellere vooruitgang. Dit was onmogelijk zonder het hele verloop van het aanvalsscenario te compromiteren. De Duitse verdedigers van de tweede lijn van de Pruisenstelling kregen aldus de kans om te reageren en verliezen toe te brengen aan onze troepen. Maar het vuur van onze mitrailleurs en geweergranaten verplichtten de vijand hun gevechtsposten en wapens op te geven of zich over te geven. Rijen krijgsgevangenen verplaatsten zich naar onze lijnen.

6.45 uur

De tweede lijn van de Pruisenstelling was ingenomen. In de sector van 3 K werd de Stroombeek reeds overschreden. Het snelst kwam het P/4 K vooruit, zij stootten reeds op de Bayernstelling terwijl deze nog door onze artillerie bestookt werd. De mannen van Kol Lekeu vroegen herhaaldelijk het tempo van de artillerie te versnellen... Slechts aan de hoeve 'Fokker' slaagde Kol Lekeu erin zijn karabiniers te stoppen en de fysieke verbinding te herstellen met zijn buureenheden van de Grenadiers.

08.00 uur

De Bayernstelling werd bereikt door het 3e K, verschillende Duitse batterijen werden voorbijgestoken. Onze artillerie zweeg, de bestorming werd uitgevoerd en de Bayernstelling veroverd. Na twee en half uren vechten door een zompig en verhakkeld terrein, bezaaid met hindernissen en achtergelaten of vernield materiaal van de vluchtende vijand, stonden de karabiniers er alleen voor. Vijandelijke mitrailleurs en kanonnen hervatten zich en repliceerden. Kapitein Deciercq In sommige eenheden waren de verliezen reeds hoog opgelopen, veel gegradueer-». . werden uitgeschakeld. De snelheid van 100m in 2 minuten, werd niet meer gehaald, de verbinding tussen de gevechtseenheden werd problematisch. Toch poogde men nog vooruit te komen:

- 1 K had moeite om de Stroombeek te overschrijden wegens het moeras. Achtergelaten uitrusting deed de vlucht van de vijand veronderstellen. Een batterij aan de Wellingtonhoeve"10" werd verrast door het peloton van OLt Lebegge (IIe Cie);

- het IIe/2K, dat het aanvalsbataljon volgde, was doorgestoten tot de kopcompagnies, één compagnie zocht verbinding met het 4e Chasseurs aan de linkerflank, OLt Davreux werd er zwaar gekwetst door een artillerieinslag en zou slechts een dag later worden afgevoerd;

Kapitein Declercq

- tussen het Ie K en het 3e K was er een gaping ontstaan. Kapitein Declercq, Lt Yernaux en een sectie van 97UI/1 K poogden dit te verhelpen. Vooruitlopend op de barrage stootten zij door en pikten de resten van het peloton Van Grunderbeeck op. Om 09.10 uur en na verschillende krijgsgevangenen te hebben genomen bereikte deze kleine groep stoutmoedigen de zuidrand van de hoeve Variet . Toen een mitrailleur op 200 m het vuur opende, infiltreerden OLt Van Grunderbeeck, Kpl Engelen en enkele karabiniers tot op 50 m van het wapen. De onderluitenant kroop recht, viseerde heroïsch de Duitse bemanning maar werd neergeschoten... De mitrailleur beschermde een Duitse batterij opgesteld bij de hoeve De Briey. Kapt Declercq werd eveneens gekwetst. Maar de kopelementen van 1/1 K snelden ter hulp. Het peloton Yernaux plaatste zich in front terwijl het mitrailleurgeweer van Sgt Van Hille de vijandelijke mitrailleur onder vuur nam.
De pelotons van Lt Surny en Symons (2/III Bn) omtrokken de mitrailleur en vielen meteen de Duitse batterij aan. Na 10 minuten was deze opgerold en de mitrailleur buit gemaakt. Een veertigtal vijanden gaven zich over.
Lt Lison met een peloton van de 2' Cie stootte nog wat verder door, veroverde een schuilplaats en maakte 30
krijgsgevangenen.

09.30 uur

de kopeenheden van het 4' K bereikten de Flandern II stelling na talrijke krijgsgevangenen, mitrailleurs en twee batterijen te hebben buit gemaakt.

10.00 uur

Het Ie en IIe Bn van 2 K werden aan de grond genageld ter hoogte van de hoeve 'Papa' door vijandelijke vuren in front en vanaf de flanken.
De kopcompagnies van het Ie K en het IIIe en Ie Bn van 3 K werden gestopt aan de Paddebeek
door de vijandelijke artillerievuren. Bij gebrek aan artilleriesteun, werd de aanval, zoals in feite gepland, gestopt 500 m voor de Flandern II-stelling: het was de voorziene halte van één uur. De karabiniers keken op de beruchte kamlijn voor hen...

"...Indien het Hoger Commando dichter had gestaan bij hen die vochten, indien het onze geestdrift had gezien, indien het de stoutmoedigheid had gehad zijn aanvalsplan terzijde te leggen en te rekenen op de vurigheid van de infanterie, indien de stilstand om 10.00 uur 's morgens aan de voet van de kam van Vlaanderen, bij gebrek aan orders, niet stompzinnig had geduurd tot 14.00 uur aldus ons elan brekend en de vijand tijd gunnend terug op adem te komen, zou het Belgisch Leger de 28' september 's middags meester geweest zijn van de Vlaamse kam..."

De strijd om Westrozebeke en Passendale

Ondanks de vermoeidheid wilden de mannen vooruit en de dominerende kam, bezet door de vijand, veroveren. Gecamoufleerde mitrailleurs gesteund door artilleriespervuren waren een grote hinder. De commandanten van de karabinierseenheden in lijn vroegen om artilleriesteun, maar de kanonnen en hun bevoorradingen volgden niet, zij liepen vast in het vernielde en modderige terrein... Om 09.15 uur werden er orders verstuurd naar de re-gimentscommandanten om de aanval te hernemen om 10.30 uur.
Om diverse redenen geraakten die niet tijdig ter bestemming.
Rond het middaguur waren er enkele opklaringen, wat zon over het slagveld... De vijand slaagde erin zich te herpakken en nieuwe versterkingen aan te brengen. In de ondersector van 4 K voerde hij een tegenaanval uit maar een snelle en aangepaste reactie van Maj Van Zeune verijdelde deze poging. Slechts om 14.00 uur werd de aanval hernomen. Het IIP/4 K maakte zich meester van de eerste lijn van de Flandernstelling. Maar de linker buren van de 'Centrum gevechtsgroep' volgden niet: de 3e ID, vocht nog in het Houthulstbos op de Bayernstelling, de 9e ID, was nog op 1 km van Westrozebeke. 16.30 uur De drie aanvalsdivisies van de groepering Biebuyck, de 6e, de 12e en de 8e ID, hernamen gezamenlijk de aanval. De artilleriebarrage liep over de lijn gemerkt door de hoeves 'Papa', 'du Tournant' en 'de la Source'
Deze artilleriebarrage zou verschillende punten beschieten die reeds bezet waren door onze karabiniers; tot hun groot onbegrip moesten enkele eenheden terugplooien! De verbaasde Duitsers hernamen hun opgegeven
gevechtsstellingen...
De aanval werd vanaf 16.00 uur versterkt door luchtvuursteun: vliegtuigen mitrailleerden de vijandelijke stellingen, vervolgens werden er enkele bescheiden artillerieconcentraties afgevuurd op de vijand... Teken dat onze artillerie nog niet opnieuw was opgesteld. Sedert 09.00 uur droeg de infanterie, verbeten, gans alleen de last van de operaties!
Op het nieuwe aanvalsuur vertrokken de compagnies, goed gelijnd, in colonnes. Halfweg de helling kwam de hevige reactie van tientallen Duitse mitrailleurs. De verliezen waren belangrijk, maar de karabiniers vervolgden met moed hun moeilijke progressie, manoeuvrerend gedurende twee uren:

- het P/2 K (Maj Burck), met afgeweken Cies van 3 K, werd gestopt door mitrailleurs opgesteld op de hoogten van Westrozebeke en door de Duitse artillerievuren; het IIP/2 K (Maj Déome) in reserve werd ingezet rechts van het Ie Bn maar moest uiteindelijk de vooruitgang staken;

- IIP en P Bn 3 K schakelden één na één de mitrailleurs uit, maar hun aanval verzwakte door de opgelopen verliezen; het IP Bn werd eveneens ingezet om 17.40 uur om een gaping tussen 3 K en 2 K te dichten. Hier ook was de vijandelijke reactie hevig. Tegen de avond werd de Bosbeek door de karabiniers bereikt, zij vroegen om versterkingen;

- bij 1 K waren alle eenheden ingezet behalve één compagnie en drie mitrailleurs. Voorbij de Paddebeek stootten deze karabiniers op dezelfde hardnekkige weerstand als bij de andere regimenten. Niettemin veroverde Lt Lison twee houwitsers in volle actie, werd Sgt Verheyden gedood terwijl hij vanop een bunker zijn karabiniers richtlijnen gaf. OLt Hainaut, die de 3e Cie beval sinds zijn kapitein Nadrin zwaar gekwetst werd, meldde aan zijn bataljonscommandant de opstelling van de hinderende vijandelijke mitrailleurs in front. Maj Van den Bosch wou zich van de toestand vergewissen maar werd dodelijk getroffen door een mitrailleursbui tijdens zijn waarneming, hij bezweek in de armen van Hainaut...
Kapt Cdt Simons (IIP/1 K), getroffen bij het prille begin van de operaties, door verschillende mitrailleurkogels, droeg pas bij het vallen van de avond zijn commando over aan Cdt de Heusch.

De verliezen...

Hoe zwaar en pijnlijk de verliezen voor onze karabiniers waren gedurende de eerste vijf dagen van het bevrijdingsoffensief blijkt uit volgende harde cijfers:

1e Karabiniers:
Gekwetste officieren 12
Gesneuvelde officieren 7
Gesneuvelde troep 46
Gekwetsten troep 263
Vermisten 25

2e Karabiniers:
Gekwetste officieren 17
Gesneuvelde officieren 6
Gesneuvelde troep 68
Gekwetsten troep 390
Vermisten 145

3e Karabiniers:
Gekwetste officieren 18
Gesneuvelde officieren 13
Gesneuvelde troep 64
Gekwetsten troep 382
Vermisten 9

Een trieste balans van 319 doden, waaronder 31 officieren...Een totaal van 1.445 gekwet-
sten. Alles bij elkaar 2.029 verliezen., ongeveer een derde van alle karabiniers!

Alle namen van de gesneuvelden opsommen zou ons te ver leiden, wij beperken ons tot de officieren:

- bij het 1e Regiment Karabiniers: Maj Van den Bosch Jules, Cdt Halleux Martin, Lt Cordemans François (+01.10.18), OLtn Lebegge Leon (+ 28.09.18), Malevez Fernand (+ 29.09.18), Van Grunderbeeck Charles, Otte Georges (+ 29.09.18);

- bij het 2e Regiment Karabiniers: Kaptn Forgeur Pierre (+ 28.09.18), Notterdam Jules (+ 28.09.18), Van Aerde Chaiies (+ 28.09.18), Ltn De Borger Jean (+ 29.09.18), Denis Fernand (+ 29.09.18), OLt Micheels Guillaume (+ 29.09.18);

- bij het 3e Regiment Karabiniers: Maj Bisqueret Edmond, Kaptn Van Schepdael Ernest (+ 28.09.18), Blanckaert Constantin (gekwetst 28.09.18, overleed een maand later in Calais), Ltn De Bisschop Firmin (+ 05.10.18), De Winde Jules, OLtn Goutier Jules (+ 28.09.18), Flabat Arille (gekwetst op 29.09.18, overleed te Calais aan de gevolgen op 23.10.18), Van Maele Maurice (+ 28.09.18), Paquay Mathieu (+ 28.09.18), Jaminé Maurice (+ 28.09.18), de Toeuf Louis (28.09.18), Catoire Leopold (+ 29.09.18), Pierre Fernand (+ 28.09.18);

Gesneuvelde en vermisten
Gesneuvelde officieren

1eC
Lebegge L.-H. (28 Sep 18 Passendale) Malevez F. (28 Sep 18 Westrozebeke)
Halleux M. (28 Sep 18 Kam van Vlaanderen)

3eC
Bisqueret E.-J. (29 Sep 18 Westrozebeke) Blanckaert C.-A. (28 Sep 18 Westroezebeke)
De Bisschop F. (05 Okt 18 Westrozebeke)
Van Den Bosch J. (28 Sep 18 Passendale)
Van Grunderbeek Ch. (28 Sep 18 Kam van Vlaanderen)
Van Schepdael E.-L; (28 Sep 18 Westrozebeke) Paquay M. (28 Sep 18 Westrozebeke)
Pierre F. (28 Sep 18 Westrozebeke)
Catoire L.-V. (29 Sep 18 Westrozebeke) deToeuf L.-E. (28 Sep 18 Westrozebeke)
Goutier J. (28 Sep 18 Westrozebeke)

2eC
Van Maele M. (28 Sep 18 Westrozebeke) Van Aerde Ch.-Fr. (28 Sep 18 Westrozebeke)
Denis F. (29 Sep 18 Westrozebeke) De Coster G. (29 Aug 18 Langemark)
Micheels G. (29 Sep 18 Westrozebeke) Van Den Bosch J. (28 Sep 18 Passendale)
Van Grunderbeek Ch. (28 Sep 18 Kam van Vlaanderen)
Van Schepdael E.-L; (28 Sep 18 Westrozebeke) Paquay M. (28 Sep 18 Westrozebeke)
Pierre F. (28 Sep 18 Westrozebeke)
Catoire L.-V. (29 Sep 18 Westrozebeke) deToeuf L.-E. (28 Sep 18 Westrozebeke)
Goutier J. (28 Sep 18 Westrozebeke)
Forgeur P. (28 Sep 18 Westrozebeke) Notterdam J.-A. (28 Sep 18 Langemark)
Deborger J. (28 Sep 18 Passendale)

3de Karabiniers

Jules Leroy

Het Grote Offensief.
Tijdens onze rust te Gijverinkhove zei luitenant De Winde: 'Mannen, wij zijn aangeduid om als eersten aan te vallen, 'k Weet dat er onder ons zullen sneuvellen. Dat hun bloed een aanmoediging en souvenir mag zijn voor de overlevenden.'
Onze vijfde compagnie bestond uit een zeventigtal mannen onder het bevel van luitenant De Winde.
Wij vertrokken van Gijverinkhove tot aan de 'Blote Zak' tussen Sint-Juliaan en Langemark. Daar was er een herberg die zo noemde. Ik kende de streek maar al le goed want 't was mijn geboortestreek.
Het was de nacht van 27 op 28 september '18. Die avond van de 27ste kregen we wijn en sterke drank, zoveel als wij maar lustten, 'k Heb het sommige jongens afgeraden om dat allemaal te drinken. Ze zouden moeten standhouden en 't zou er spannen.
't Was zeker rond elf uur toen de luitenant van man tot man ging. Hij zei: 'De koning zelf zal het bevel geven tot de aanval.'
In het park van het kasteel van de Thibault de Boesinghe in Boezinge stond een groot kanon. Het derde kanonschot was het signaal voor de aanval.
Wij vielen 's morgens aan en in geen tijd waren we door de Duitse 1ste linie. Reeds tegen de middag viel hun 2de linie in onze handen. Wij vorderden in de richting Passendale-Westrozebeke. Op dat ogenblik hadden we nog niet veel gekwetsten of doden.
Toen we oprukten en op een bepaald ogenblik in de open vlakte aanvielen, begonnen de Duitsers geweldig op ons te vuren. Vooral rond een vernielde hofstede, niet ver van het 'Hendrickxbos', bleven ze duchtig weerstand bieden. Ze konden zich daar uitstekend ver¬bergen achter de puinen. Ze gebruikten enkel gewe¬ren. Er was geen mitrailleurvuur bij. Na een zekere tijd staakten ze het vuren. Wij waren toen op zo'n honderd tot tweehonderd meter van dat bos.
De luitenant zat op amper twintig, vijfentwintig meter schuin achter mij. Hij had iets geroepen maar spijtig genoeg had ik het niet begrepen. Dus'sprong ik vanuit mijn plaats naar de richting van de luitenant. De majoor zat ook niet ver van de luitenant en riep: 'Cachez-vous, malheureux! Tu vas te faire tuer!'
Ondertussen beveelde de luitenant: 'Leroy, neem vier van je mannen en doorzoek dat bos!'
De Duitsers waren, onder druk van de overmacht, gevlucht langs de beek tot in het bos. Ik wist natuurlijk niet dat daar een beek liep.
We sprongen, van bommentrechter tot bommen-trechter, in de richting van dat bos. Als bij wonder schoten de Duitsers niet op ons. Wij bereikten het bos. Dat bestond eigenlijk nog uit wat struikgewas met hier en daar enkele vernielde bomen.
Tussen dat struikgewas zaten echter de Duitsers. Net toen we het bos wilden betreden, merkte ik de vijand op. Deze legde aan om te schieten.
Ik schreeuwde nog iets tot mijn vier mannen en wierp mij in de dichtste bommentrechter... vol water. Na een tijdje stierf hun geschut uit want toen de Duit¬sers op ons begonnen te schieten, schoot de eigen 1ste linie onmiddellijk terug om onze dekking te verzeke¬ren. Bijgevolg dienden we ons plat tegen de grond te drukken om door de eigen kogels niet te worden getroffen.
Door het heen en weer geschut werden Richard Watteyne uit Menen en Achiel Wydau uit Boezinge op slag gedood. De andere twee links van mij waren bei¬den gekwetst. De ene bleef liggen maar de andere kon nog tot bij mij in de trechter kruipen. In het struikge¬was lagen vier gesneuvelde Duitsers.
Op zeker ogenblik kwamen twee mitailleurs in volle werking. Eén links van ons vanuit de richting Westro-zebeke en één rechts vanuit een hofstede in de richting Passendale. De hele compagnie zat midden het kruis¬vuur. Van vooruit stormen kon nog moeilijk sprake zijn. Men moest ontzettend vlug zijn om van de ene naar de andere put te springen.
Toen de avond viel en de nacht kwam, was het een hele opluchting. De hele tijd hadden wij tussen de kogels doorgebracht. Wij kregen echter bevel om ach¬teruit te trekken. Allen mopperden: 'Moesten zich daarom zoveel mannen opofferen om dan weer achter¬uit te trekken?'
Maar anderen namen onze plaats in. Dat waren de Grenadiers. Wij trokken iets meer achteruit.
Wij kregen daarbij het bevel om ons klaar te houden voor een volgende aanval.
De legerleiding had voorzien dat het onmogelijk zou zijn om nog diezelfde zaterdagnacht Westrozebeke in te nemen. Daarom besloot men om ons achteruit te trekken met de bedoeling tot de omsingeling van het dorp over te gaan. Pas dan zou een verrassingsaanval plaatsvinden.
's Anderendaags, vroeg in de morgen, vielen de Grenadiers langs de ene kant het dorp aan. Wij storm-den vooruit langs de andere kant. Tegen het middag¬uur waren wij al meester over het dorp. Iets verderop, meer buiten de dorpskom, stond een grote Duitse barak. Daar troffen wij nog een bende Duitsers aan met vier doden. De overlevenden werden krijgsgevangen.
Van elk nam ik toen een postkaart af. Hun naam en adres stond er op. Die heb ik nu nog altijd als souvenir liggen.
Diezelfde zondag bezetten wij ook nog het bos dat verderop lag. Ten oosten van het dorp namen we ook nog een klein kasteeltje in dat eigendom was van een zekere Vanheule.
De maandag rukten wij meer oostwaarts op in de richting Oostnieuwkerke. Wij kregen bevel om iets verder een klein hofstedeke in te palmen. Dat ging zon¬der slag noch stoot. Vóór dat boerderijtje stond, bij een grote noteboom, wel een Duits kanon maar geen enkele soldaat stond er opgesteld en munitie lag er ook niet.
Wij omsingelden de boerderij. Met enkele van mij mannen sloop ik voorbij het venster. Daarbinnen stond de boer altijd maar met de vinger in één bepaalde rich¬ting te wijzen. Maar wat wilde dat verdorie zeggen? 'k Verwittigde mijn mannen.
'Wij moeten oppassen, hoor! Er moeten hier nog ergens Duitsers zitten!'
Wij kamden het hofstedeke uit maar vonden geen enkele Duitser. Ik besloot maar naar binnen te stappen om aan de boer meer uitleg te vragen. De boer zei: 'Er zitten hier nog Duitsers! Ze zitten in de aalput!'
'Wat zeg je? In de aalput?'
'Ja! 'k Heb deze moeten ledigen en netjes reinigen! Dat is nu hun schuilplaats! Daar zitten er nog vier in! '
Inderdaad! Dat was zo! De soldaten boden niet de minste weerstand. Ze kropen gewillig uit de put met de handen in de hoogte.
Toen ik terug bij de boer kwam, heb ik zijn naam gevraagd. Hij heette Debrabandere. Ook was hij nog maar pas getrouwd en had zijn oud moederke bij zich. Dat moederke zei: 'De Duitsers zeiden altijd dat er geen enkel Belgische soldaat meer overbleef. Die had¬den ze reeds allemaal doodgeschoten! Zie je wel dat 't geen waar is! 't Zijn al Belgen dat ik hoor! 'k Herken ze aan hun vloeken.'
Wat later op de dag trokken wij verder tot aan een kleine weide. Daar legden wij ons te rusten. Sedert de vrijdagavond hadden wij niets meer gegeten, 't Was verdraaid al maandag. Wij zagen scheel van de honger! Een nieuwe adjudant vervoegde onze eenheid want onze officieren waren allen reeds de eerste dag gesneu¬veld.
Terwijl wij in die weide lagen cirkelden plots twee vliegers boven ons. Die adjudant stond in het midden van de weide voortdurend signalen te geven met zijn zaklamp.
Ineens werden hele pakken gedropt. Ze bevatten be-scuiten en vleesdozen. Daarna kwamen nog kisten naar beneden. Die waren aan parachutjes bevestigd. Dat was onze bevoorrading munitie.
Mijn maat en ik grabbelden haastig in de vleesdozen. Zo'n doos, van beslist 1 kilogram inhoud, bevatte een compleet menu. Namelijk: vlees, boontjes, carotjes met saus.
Wij hadden al drie dagen niets meer onder onze neus gehad en dachten de hele wereld te zullen opeten. Je gelooft het nu of niet, maar wij kregen nog geen volle doos naar binnen met ons twee!
Onze veroveringstocht ging verder in de richting Oostnieuwkerke. Het eigenlijke dorp deden wij niet aan. Wij lieten het aan onze rechterkant.
Nog dezelfde nacht werden wij dan afgelost. Wij mochten in 'repos' naar Boezinge. In het park van het kasteel stonden daar tal van tenten en barakken.
Bij dit offensief bleven van onze hele compagnie nog 27 man over. Zeker meer dan 40 makkers bleven in deze strijd.

Gebruikerslogin

Wie is online

Er zijn momenteel 1 gebruiker en 11 gasten online.

Online gebruikers